VAROLUŞ HİKÂYEMİZ

İbrahim başkalarının hayatına saklanarak kendinden kaçıyordu. Maskeleri yakınca ilk kez kendine döndü.

Nihat kendi hayatında misafir gibi yaşıyordu.  Sınırları işgal altındaydı.  Yaşamını devam ettirebilmek için zincirlerini kırması gerekliydi.

Osman gerçeği görmek istemedi, bu yüzden hep yönünü değiştirdi.  Takıp çıkardığı maskelerin her biri ondan bir parça kopardı.

Elena karanlığı iyi tanırdı.  Hayatta kalabilmek için yalnızca kendi ışığına tutundu.

Hülya ışığa inanmak isteyen fakat gölgede yaşamayı öğrenmiş bir kadındı. Kendini bulmak için güneşi parmak uçlarında hissetmesi gerekiyordu. 

Duvarlar benim için boş bir tuval gibi.  Duvar yazıları sayesinde insanların hayatına dokunabiliyorum.  Böylece onlarla aramda açtığım mesafe kapanmış oluyor.  İstanbul sokaklarında gezinirken duvarlara bakmayı unutmayın.  Sizin için de bir yazı bırakmış olabileceğimi düşünün.   Hülya İçin Yazdığım Duvar Yazısı Elena İçin Yazdığım Duvar Yazısı Osman İçin Yazdığım Duvar Yazısı Nihat İçin Yazdığım Duvar Yazısı İbrahim İçin Yazdığım Duvar Yazısı    

Hülya aşkı sığınak sandı. Oysa sığındığı yer başka bir kadının yıkıntısıydı. Ancak bunu anladığında özgürleşmeyi başarabildi.