VAROLUŞ HİKÂYEMİZ

 

  İfadesiz bir yüz, arkadan toplanmış uzun siyah saçlar, içine çökmüş gözler ve yapayalnız bir bilinç. Ben isimsiz bir baba figürüyüm. Onlar yaşar, ben  kayıt tutarım; onlar dağıtır, ben toparlarım.  

İbrahim başkalarının hayatına saklanarak kendinden kaçıyordu. Maskeleri yakınca ilk kez kendine döndü.

Nihat kendi hayatında misafir gibi yaşıyordu.  Sınırları işgal altındaydı.  Yaşamını devam ettirebilmek için zincirlerini kırması gerekliydi.

Osman gerçeği görmek istemedi, bu yüzden hep yönünü değiştirdi.  Takıp çıkardığı maskelerin her biri ondan bir parça kopardı.

Elena karanlığı iyi tanırdı.  Hayatta kalabilmek için yalnızca kendi ışığına tutundu.