VAROLUŞ HİKÂYEMİZ

İbrahim başkalarının hayatına saklanarak kendinden kaçıyordu. Maskeleri yakınca ilk kez kendine döndü.

Nihat kendi hayatında misafir gibi yaşıyordu.  Sınırları işgal altındaydı.  Yaşamını devam ettirebilmek için zincirlerini kırması gerekliydi.

Osman gerçeği görmek istemedi, bu yüzden hep yönünü değiştirdi.  Takıp çıkardığı maskelerin her biri ondan bir parça kopardı.

Elena karanlığı iyi tanırdı.  Hayatta kalabilmek için yalnızca kendi ışığına tutundu.

Hülya ışığa inanmak isteyen fakat gölgede yaşamayı öğrenmiş bir kadındı. Kendini bulmak için güneşi parmak uçlarında hissetmesi gerekiyordu. 

Duvarlar benim için boş bir tuval gibi.  Duvar yazıları sayesinde insanların hayatına dokunabiliyorum.  Böylece onlarla aramda açtığım mesafe kapanmış oluyor.  İstanbul sokaklarında gezinirken duvarlara bakmayı unutmayın.  Sizin için de bir yazı bırakmış olabileceğimi düşünün.   Hülya İçin Yazdığım Duvar Yazısı Elena İçin Yazdığım Duvar Yazısı Osman İçin Yazdığım Duvar Yazısı Nihat İçin Yazdığım Duvar Yazısı İbrahim İçin Yazdığım Duvar Yazısı    

Hülya aşkı sığınak sandı. Oysa sığındığı yer başka bir kadının yıkıntısıydı. Ancak bunu anladığında özgürleşmeyi başarabildi.

Nihat'la böyle karşılaşmak istemezdim.  Yazıyı onun için hazırlıyordum.  Bana dokunnduğu an bütün anlam dağıldı. 

Yıldız ışığın altında kusursuz dururdu.  Fakat ışık çekildiğinde yüzündeki çizgiler çoğalırdı.  Parladıkça içinden bir şey eksilirdi.

Alyanak acının en gürültülü hâliydi.  Kimsenin taşıyamadığı şeyi o kahkahaya çevirirdi.  Gülerken bile yaralıydı.

Kitap okumak zihnimdeki dağınık sesleri sıraya dizmenin en güvenli yolu.  Kitapları sadece okumuyor, yazarlarıyla sohbet ediyorum.  Okuyarak insanlara temas etmeden onları anlamaya çalışıyorum.  Böylece hem duygulardan korunuyor hem de kendi kimliğimi kurmuş oluyorum. 

Biz Filiz'in bilincinin ürünüyüz.  Aynı hayatın farklı yüzleriyiz.  Matruşka bebeklere benziyoruz.  Dışarıdan bakınca tek bir bebek görürsüzünüz.  İçimizi açınca dört farklı bebek olduğumuzu anlarsınız. 

Alyanak, Yıldız ve ben...  Alyanak kendini kurtaracak beyaz atlı prensini bekliyor.  Yıldız güçlü olmak için parıldıyor.  Bense tüm sistemi ayakta tutmaya çalışıyorum.

Resim benim için bir varolma biçimi.  Söze dökemediklerimi çizgilerle ifade ediyorum.  İnsanları olduğu gibi taşıyamıyorum fakat gölgelerini,  bakışlarını resimlere yerleştirebiliyorum.   Resim benim için hem anlamanın hem de anlatabilmenin bir yolu.  Fakat en çok dağılmamak için resim yapıyorum. Yaptığım bazı resimleri aşağıda bulacaksınız. Gecenin Resmi Hörgüçlü Hayvan Kukla Sahnesi Kontrolsüz Kuklalar Matruşka Bebekler Kadın ve Fareler